Przykładowe zabawy weselne na wesele.
Długa lista konkursów i zabaw weselnych, tych eleganckich, ekstremalnych i "pikantnych".
Sądzimy, iż spośród proponowanych zabaw, znajdą Państwo coś dla siebie. Nie wszystkie zabawy były przez nas "testowane". Nasz wodzirej preferuje zabawy z grupy tych "eleganckich". Jesteśmy również otwarci na nowe propozycje zabaw. To, czy jakakolwiek z wymienionych zabaw znajdzie się w planie wesela zależy tylko i wyłącznie od Państwa. Ilość konkursów weselnych staramy się ograniczyć do trzech, bądź czterech, tak aby wszyscy goście dobrze się bawili.
Podaj dalej
Zabawa często organizowana na początku wesela, pomagająca szybciej poznać się wszystkim osobom znajdującym się na przyjęciu. Zaczyna Para Młoda przekazując sobie pocałunek, następnie pocałunek przekazywany jest dalej przez całą salę od jednego gościa do drugiego, aż wróci do Pary Młodej.
Quiz dla Młodej Pary
Parze Młodej wręcza się 10 balonów z wróżbami w środku. Na przemian młodzi losują balony, przebijają je i odczytują wróżby na resztę życia, np.:
• „zakupy robię ja”
• „śniadanie do łóżka podaję ja”
• „dziecko urodzę ja”
• „na piwo chodzę ja”
• „pieluchy piorę ja”
• „kasę trzymam ja”
• „w domu rządzę ja”
• itp.
Pociąg
Zabawa organizowana jest z reguły tuż przed oczepinami lub w trakcie zabawy weselnej. Do zabawy należy zebrać maksymalną ilość osób, które ustawiają się jedna za drugą "w wagoniki", następnie do muzyki "Jedzie pociąg z daleka" zaczyna się taniec. Wodzirej, co jakiś czas przerywa taniec i oznajmia, do jakiej stacji, w jakim kraju goście dojechali. W każdym kraju obowiązkowo należy odtańczyć taniec narodowy, np.: we Francji Kankana, w Rosji Kazaczoka, w Wiedniu Walca itd. Ilość krajów i utworów zależy tylko od inwencji twórczej wodzireja, no i oczywiście wytrzymałości gości.
Zabawa z krzesłami
Ten konkurs organizowany jest w kilku wersjach. Zasada jest jednak jedna: do konkursu staje kilka osób lub par, które ustawiają się wokół ustawionych krzeseł. Krzeseł jest zawsze o jedno mniej niż osób biorących udział w konkursie. Przy każdej przerwie w muzyce, "zawodnicy" zajmują wolne miejsca. Osoba, dla której nie starczy miejsc, odpada. Ostatni "zawodnik", pozostający na parkiecie, wygrywa.
Konkurs tańca
Do konkursu staje kilka par. Wodzirej prowadzący zabawę często dobiera sobie sędziów w postaci Pary Młodej lub Świadków. W zabawie wygrywa para, która najdłużej wytrwa na parkiecie.
W zależności od wersji tej zabawy może ona przybrać formę siłową lub zręcznościową:
- w wersji siłowej Wodzirej zmusza partnerów do coraz trudniejszych figur, na przykład: z partnerką na rękach, w przysiadzie itp.
- w wersji zręcznościowej tańczącym daje się, na przykład: balon, który umieszczany jest między różnymi częściami ciał tańczących. Para, która zgubi balon, odpada.
- inna odmiana wersji zręcznościowej: taniec z marynarką, w którym partnerzy na wybrany znak zamieniają się marynarką. Ostatnia para odpada.
Chłopiec czy dziewczynka
Jeszcze jedna zabawa z cyklu zabaw oczepinowych. W zabawie bierze udział Para Młoda, która siada do siebie plecami, na krzesełkach. W tym czasie orkiestra przygrywa krótkie melodie. Na znak Wodzireja lub po zakończeniu utworu, Nowożeńcy odwracają się do siebie. Jeżeli obydwoje obejrzą się w tą samą stronę, oznacza to, że urodzi się chłopiec, jeśli w przeciwne to dziewczynka. Zabawa powtarzana jest tyle razy, ile dzieci chce mieć Para Młoda.
Taniec wykupny
Zabawa ma swoje miejsce najczęściej po oczepinach. W zabawie bierze udział Para Młoda, Świadkowie i wszyscy chętni goście. Świadkowie dostają miseczki i siadają sobie pod sceną. Para Młoda rozpoczyna taniec. Goście biorący udział w tej zabawie mogą tańczyć, ale tylko z Parą Młodą (aby zatańczyć z Panem lub Panią Młodą należy uiścić opłatę u Świadków). Zebrane pieniądze Para Młoda przeznacza na wcześniej określony cel (kołyska, wózek lub podróż poślubna itp.)
Druga twarz
Tę zabawę często łączy się z innymi zabawami tak, aby obie osoby w parze miały możliwość wykazania się. Wybieramy cztery pary. Do zabawy należy przygotować dwie pary pończoch. Panowie siadają na krzesełkach, a Panie zakładają Panom pończochy na głowy. Para Młoda występuje w roli jury i ma za zadanie wybrać najzabawniejszą "twarz" wesela. Zabawa polega na tym, że Panie kolejno zdejmują Panom pończoszki z twarzy, ciągnąc za węzełek zawiązany na końcu każdej pończoszki. Polecane tylko dla panów z bujną czupryną.
Poznajmy się
Zabawa typowo oczepinowa, przeznaczona dla Pary Młodej. Po oddaniu welonu i muszki Nowożeńcy mają pokazać, czy dobrze zdążyli się poznać w okresie narzeczeństwa. Do konkursu przystępuje Para Młoda i grupa osób płci obojga. Najpierw sadza się w rzędzie kilka Pań z Panną Młodą w środku a Pan Młody z zawiązanymi oczami ma ją rozpoznać po wymienionej części ciała. Zabawę powtarza się, aż do rozpoznania osoby szukanej. Po odnalezieniu Panny Młodej role się zamieniają. Pan Młody siada wśród Panów na krzesełkach, a zadaniem Pani Młodej jest odnalezienie "ukrytego" małżonka, rozpoznając go po wymienionej części ciała. Najczęściej w tym przypadku tą częścią ciała jest nos, ale zdarzają się przypadki, gdzie rozpoznaje się Pana Młodego po pępku, pośladkach lub po pocałunku.
Jeśli goście wykazują talenty wokalne to zabawa może przybrać inną formę. Rozpoznanie po głosie podczas zaśpiewania prostej piosenki.
Zabawa z krzesłami
Ten konkurs organizowany jest w kilku wersjach. Zasada jest jednak jedna: do konkursu staje kilka osób lub par, które przystają wokół ustawionych krzeseł, których jest zawsze o jedno mniej niż osób biorących udział w konkursie. Przy każdej przerwie w muzyce "zawodnicy" zajmują wolne miejsca. Osoba, dla której nie starczy miejsca, odpada. Ostatni, pozostający na parkiecie, wygrywa. W zależności od wersji zabawy, może ona się odbywać na różne sposoby, np.: na krześle należy usiąść z osobą lub fantem, który wymieni orkiestra (krawat, kucharka, rajstopy...itp.). Przy zabawie z osobą towarzyszącą miejsce musi zająć Para tańcząca.
Marynarki
Wybieranych jest kilka par. Mężczyzna musi mieć ze sobą marynarkę. Zabawa polega na tym, iż wybrane pary tańczą, a na podany przez orkiestrę znak, mężczyzna zdejmuje z siebie marynarkę, przewleka ją na lewą stronę i zakłada ją ponownie. Partnerka może mu w tym pomagać. Para, która to wykona jako ostatnia, odpada. Konkurs kończy się, kiedy pozostanie tylko jedna para.
Tańce pokoleniowe
Wybieranych jest kilka par z „młodszego pokolenia” i „starszego pokolenia”.
Konkurs polega na odtańczeniu przez pary ze „starszego pokolenia” tańca do muzyki nowoczesnej, a par z „młodszego pokolenia” tańca do muzyki z lat 50’.
Para Młoda wybiera najlepiej, bądź też najciekawiej tańczącą parę "zawodników".
You Can Dance – muzyczne kalambury
Wybierane są cztery pary. Pary losują tańce: 1. Taniec na lodzie 2. Taniec na byku 3. Taniec karate 4. Taniec na rurze. Do każdego tańca jest oczywiście odpowiednio dobrana muzyka. 1. Bolero 2.Inuendo 3. King Bruce Lee karate mistrz 4.Lady marmalade. Widowiskowość konkursu zależy od tego, jak bardzo tańczące pary puszczą wodze fantazji. W jury zasiada Para Młoda.
Taniec integracyjny
Zabawa organizowana na początku wesela. Celem zabawy jest lepsze poznanie się weselników. Ustawiamy dwa koła składające się z gości Panny Młodej i gości Pana Młodego. Ustawiamy gości tak, aby pierwsze koło znajdowało się wewnątrz drugiego lub odwrotnie. Kapela w tym czasie gra podkład muzyczny. Goście tańczą trzymając się za ręce. Na znak Wodzireja goście zatrzymują krąg i przedstawiają się najbliższej osobie z drugiego koła. Zabawa trwa do momentu, w którym większość gości się sobie przedstawi.
Przechodzenie pod sznurkiem
Do tej zabawy potrzebujemy kilka metrów linki (można użyć przewodu od mikrofonu). Wybieramy spośród gości weselnych kilka par i dwie chętne osoby do pomocy. Pomocników ustawiamy ze sznurkiem rozciągniętym miedzy sobą. Pozostałe osoby ustawiamy w kolejce po jednej stronie rozciągniętego sznurka. Podczas gdy
zespół muzyczny gra, uczestnicy zabawy kolejno przechodzą pod sznurkiem raz w jedną, a następnie w drugą stronę. Osoby trzymające sznurek podnoszą go wysoko, ale za każdym przejściem wszystkich tańczących par na drugą stronę obniżają go. Osoby tańczące ze sobą muszą trzymać się cały czas siebie. Nie mogąc się puścić. Odpada para, która dotknie sznurka lub w trakcie przechodzenia nie będzie się trzymać siebie. Wygrywa para, która przetrwa do końca zabawy i jako ostatnia, nierozerwalnie przejdzie pod sznurkiem.
Taniec z wałkiem
Gości weselnych ustawiamy w dużym kole. Zespół muzyczny podgrywa skoczną melodię. Pana Młodego stawiamy pośrodku koła i wręczamy wałek do ciasta, który musi włożyć miedzy nogi. Pan Młody musi przekazać wałek osobie z koła (kobiecie), tak aby ta mogła go złapać kolanami. W momencie, kiedy przejmie wałek od Pana Młodego, musi go przekazać innemu mężczyźnie. Oczywiście powinna obowiązywać zasada, że kobieta przekazuje wałek mężczyźnie, a mężczyzna kobiecie. Przy przekazywaniu wałka, między sobą, nie można używać rąk. Dozwolone jest trzymanie wałka tylko i wyłącznie kolanami.
Zabawa w pociąg
Do tej zabawy weselnej zapraszamy wszystkich gości. W rytm muzyki, granej przez zespół na wesele, goście tańczą trzymając sie wzajemnie. Wodzirej mówi za jaką część ciała należy w danej chwili trzymać drugą osobę (wagonik). Najpierw za biodra, potem za kolana, za kostki, a na końcu prowadzący mówi – „proszę sobie usiąść”. Śmiesznie jest, gdy goście pomyślą, że to część zabawy i siądą na podłodze.
Taniec na leżąco
Konkurs raczej ekstremalny.
Jest to konkurs taneczny. Wybiera się około pięciu chętnych par. Pary wybierają rodzaj tańca, który chcą wykonać, na przykład: chachę, country, tango, walca. Rodzaj tańca zależy od umiejętności zespołu na wesele. Następnie wszystkie pary- oprócz jednej, muszą wyjść za drzwi, aby nie ulec pokusie podglądania. Do pozostałej na parkiecie pary podchodzi wodzirej, kładąc na podłodze koc, prześcieradło lub obrus. Oznajmia przy tym, że taniec wybrany przez parę trzeba odtańczyć na leżąco. Celem konkursu jest zaskoczenie gości weselnych formułą zabawy na podłodze. Para Młoda występuje w roli jury,nagradzając najdziwniej bądź najciekawiej tańczącą parę. Zazwyczaj Para Młoda obdarowuje zwycięzców butelką napoju wyskokowego.
Buteleczka
Panu Młodemu zawiązuje się oczy. Następnie do spodni przywiązuje się długi sznurek, a na nim długopis lub marchewkę. Przed Panem Młodym stawiana jest butelka. Zespół na wesele przygrywa wesołą melodię. Zadaniem Panny Młodej jest pokierowanie Panem Młodym, tak aby trafił wyżej wymienionymi przedmiotami w otwór szyjki butelki. Kiedy zadanie zostaje wykonane, Wodzirej- donośnym głosem, wszem i wobec, oznajmia: tak oto będzie wyglądała noc poślubna!
Taniec w kole
Zespół muzyczny gra walca. Wszyscy goście tańczą w dużym kole. W tym czasie kapela ogłasza kolejno czynności, które powinni wykonywać goście weselni:
• panowie biorą na ręce partnerkę;
• łączymy się po dwie pary;
• pary łączą się w pary (po dwie pary);
• panie tańczą w środku koła;
• panowie trzymają się za ręce;
• panie siadają panom na rękach i obejmują za szyje;
• panowie tańczą w środku koła twarzami do siebie;
• panowie odwracają się i tańczą z panią, którą zobaczyli przed sobą.Zespół na wesele zatrzymuje muzykę i partnerzy stają do siebie twarzą w twarz, a wodzirej w dalszym ciągu nakazuje wykonywanie kolejnych czynności- wskazywanie palcem: moja głowa,twoja głowa, moje ucho, twoje ucho, mój nos, twój nos, moja broda, twoja broda, moja pierś, twoja pierś.
Na koniec wodzirej oznajmia panom, by podziękowali swoim partnerkom za taniec.
Taniec na gazecie
Wodzirej rozkłada na parkiecie gazetę. Zespół weselny podgrywa temat
muzyczny. Zadaniem, zgłoszonych do konkursu par, jest odtańczenie tańca na rozłożonej gazecie. Po krótkiej chwili wodzirej składa gazetę na pół. Cykl powtarzany jest do momentu, w którym para ostatecznie spada z gazety. Wygrywa para, która najdłużej utrzyma się na jak najmniejszym kawałku pisma.
Krakowiak
Wodzirej zaprasza chętne pary do tańca. Zadaniem par jest odtańczenie krakowiaka. Wodzirej lub orkiestra, w razie konieczności, podpowiadają tańczącym, jakie są obowiązkowe, podstawowe figury tego tańca (klęczący partner i obracająca się wokół niego partnerka). Pod koniec tańca wodzirej każe uklęknąć paniom- dając tym samym do zrozumienia, że teraz partnerzy będą tańczyć wokół swoich partnerek. Nic bardziej mylnego. Kiedy partnerki klęczą, wodzirej oznajmia:tak właśnie panie chciałyby podziękować panom za taniec.
Rodzinne sto lat
Raczej nie jest to konkurs na wesele, a obyczaj weselny. Wszystko zależy od
planu wesela
Po kilku pierwszych tańcach, w czasie przerwy, wodzirej prosi całą rodzinę Pana Młodego o powstanie i napełnienie pucharów. Następnie cała rodzina, razem z zespołem na wesele, śpiewa sto lat, pijąc zdrowie rodziny Panny Młodej. Wodzirej dziękuje rodzinie Pana Młodego. Podobny schemat tyczy się gości ze strony Panny Młodej. Na koniec goście wraz z zespołem na wesele śpiewają wspólnie sto lat Parze Młodej. Jeżeli wesele jest filmowane, umawiamy się z kamerzystą, aby filmował biesiadujących z podwyższenia, tak aby objął wszystkich bawiących się gości. Ostatecznie wodzirej prosi gości, aby na „ trzy” krzyknęli w kierunku kamery swoje imię.
Krzesła i marynarki
Konkurs weselny z tych "delikatnie" ekstremalnych.
Wodzirej wybiera czterech ochotników płci męskiej. Ustawiane są cztery krzesła oparciami do siebie, tak aby tworzyły kwadrat. Panowie siadają na krzesłach, zdejmując marynarki i wieszając je na oparciu. Następnie orkiestra lub wodzirej proszą uczestników zabawy, aby przesiedli się o dwa krzesła w prawo, zdjęli krawaty i włożyli je do kieszonki marynarki wiszącej na krześle, na którym siedzą(nie własnej). Następnie przesuwają się o trzy krzesła w lewo, tam zdejmując but i zostawiając go obok krzesła. Kolejno pzresuwają się o sześć krzeseł w prawo i tam zostawiają w bucie skarpetkę. Potem jeszcze dwa niepełne okrążenia i wodzirej daje hasło do ubrania się. Ten z panów, który pierwszy się ubierze wygrywa.
Świstaki
W tym konkursie niezbędna jest umiejętność gwizdania. Uczestnicy konkursu dostają do „wypicia” kieliszek, w który wsypana zostaje drobno zmielona bułka tarta. Po opróżnieniu kieliszka uczestnik musi zagwizdać. Pierwszy śmiałek, któremu ta sztuka się uda, dostaje nagrodę.
Wózek
Zabawa prawie obowiązkowa.
Zabawa organizowana najczęściej po oczepinach. W zabawie bierze udział Para Młoda, Świadkowie i wszyscy chętni goście. Świadkowie dostają naczynia na pieniądze i siadają sobie z boku. Para młoda rozpoczyna taniec. Goście biorący udział w tej zabawie mogą tańczyć tylko z Parą Młodą, aby zatańczyć z Panem lub Panią Młodą należy wrzucić pieniądze u świadków. Zebrane pieniądze para młoda przeznacza na wózek dla swojego dziecka.
Lambada
Zabawa ekstremalna. Polecana raczej osobom pełnoletnim.
Konkurs mający na celu rozluźnienie atmosfery. Organizowany przeważnie w trakcie wesela, jak również znajdujący się się w grupie zabaw oczepinowych. Wodzirej wybiera dowolną liczbę osób płci obojga i ustawia je na przemian w kole. Zespół na wesele zaczyna grać, a uczestniczy zaczynają tańczyć trzymając się za ręce. Zespół muzyczny w trakcie zabawy przerywa co chwilę taniec. Formuła konkursu polega na łapaniu się za poszczególne części ciała, w momencie, kiedy wodzirej wykrzyknie pytanie, na przykład: ręce były?, pośladki były? itp.
Sznurek
Zabawa bardzo ekstremalna. Polecana na okres jesienno-zimowy.
Konkurs wymagający odwagi. Na jednym końcu sali stawia się butelkę alkoholu, zaś na drugim ustawiają się zawodnicy. Na znak orkiestry uczestnicy zaczynają układać na podłodze sznurek z ubrań, które mają na sobie. Wygrywa osoba, która jako pierwsza ułoży sznurek wystarczająco długi, sięgający do postawionej butelki. Nie ma co ukrywać, dobrze jest mieć wtedy na sobie dużo ubrań.
Zakręcony
Zabawa zdecydowanie ekstremalna. Nie polecana na małych salach biesiadnych.
Potrzebna jest podpórka w postaci metrowego kija od szczotki. Zapraszanych jest kilku odważnych mężczyzn. Muszą wypić setkę wódki, przykładając czoło do kijka, obiegając go kilka razy dookoła. Następnie muszą dobiec, do oddalonej na drugim końcu sali, Pary Młodej, trzymającej nagrodę.
DO MENU
